kategoria: Zasady przeprowadzania sztucznego rozrodu, inkubacji ikry i wychowu materiału zarybieniowego
Wybór sposobu i miejsca pozyskiwania tarlaków zależy od ich gatunku, rozmieszczenia i zagęszczenia w zbiorniku. Każdy z gatunków ma swoisty sposób, czas i miejsce odbywania rozrodu, toteż w każdym przypadku pozyskiwanie przeprowadza się inaczej.
Tarlaki reofilnych ryb łososiowatych (pstrąg, troć) pozyskiwane są najczęściej w okresie jesiennym za pomocą agregatów prądotwórczych i po złowieniu przetrzymywane w basenach lub stawach aż do chwili osiągnięcia przez nie dojrzałości płciowej (Schoennett, Gęsicki 1957). Sielawę, której liczebność jest stosunkowo duża, odławia się w okresie rozrodu wontonami, a ikrę pozyskuje tylko od osobników dojrzałych. Sieję i pelugę odławia się w jesieni również wontonami, przetrzymuje w sadzach lub basenach i pozyskuje ikrę w miarę uzyskiwania przez ryby dojrzałości. Szczupaka najłatwiej jest odławiać narzędziami pułapkowymi i przetrzymywać w basenach. Do połowu tarlaków sandacza używa się zarówno narzędzi stawnych jak i ciągnionych, a potem przetrzymuje się je w stawach łub zagrodach.
Wszelkie manipulacje z tarlakami (wybieranie z sieci, przenoszenie, przetrzymywanie) muszą być bardzo ostrożne. Niewielkie uszkodzenia lub duże zmęczenie ryb nie pozwala na dłuższe ich ... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: szczupakowate
Szczupak spotykany jest w większości typów wód. Najbardziej odpowiednie są dla niego żyzne zbiorniki o niewielkiej głębokości, silnie zarośnięte roślinnością. Jest typową rybą słodkowodną, ale występuje również w wodach słonawych, znosząc zasolenie do około 8%o. Zasadniczo jego występowanie związane jest z litoralem jezior. Liczebność szczupaka uzależniona jest od urozmaicenia linii brzegowej oraz powierzchni strefy przybrzeżnej. Dodatkowymi czynnikami regulującymi jego liczebność są: intensywność zarybiania oraz prowadzonej eksploatacji rybackiej i wędkarskiej.
Samce szczupaka dojrzewają płciowo w trzecim, a samice w czwartym roku życia. Rozród odbywają od marca do maja, w okresie roztopów. Rozwój zarodkowy ikry przebiega stosunkowo szybko. Pierwsze dni życia wylęg szczupaka spędza w bezruchu, przyklejony do roślin i przedmiotów podwodnych. Po kilku dniach zaczyna żerować, odżywiając się planktonem. W ciągu kilku tygodni staje się typowym drapieżnikiem. Rośnie stosunkowo szybko, osiągając długość nawet ok. 1,5 m i masę do 24 kg (Tonner, Lawler 1968). Śmiertelność wśród osobników w wieku 2—8 lat wynosi 46% (Holćik 1966).
Racjonalnie prowadzona gospodarka rybacka powinna zmierzać do uzyskania maksymalnych ... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: jesiotrowate
Jesiotr żyje głównie w przybrzeżnej strefie mórz, a na tarło wchodzi do rzek. Samce uzyskują dojrzałość płciową w wieku 9—16 lat, a samice w wieku 17—18 lat. Jesiotr może osiągnąć długość 2—4 m i masę 300 kg. W naszych wodach spotykany jest bardzo rzadko i otoczony całkowitą ochroną gatunkową.
Godne uwagi są próby sztucznego chowu jesiotrów w stawach lub sadzach. W tym celu ikrę, pozyskaną z zastosowaniem hypofizacji, inkubuje się w aparatach wylęgowych (Knosche 1969). Wylęg podchowany przez pierwsze 15—19 dni życia karmi się zooplanktonem oraz wazonkowcami. W ciągu 3—4 tygodni osiąga 2,5 cm długości, a w jesieni, w zależności od zagęszczenia obsady oraz intensywności karmienia, masę jednostkową od 5 do 500 g. Stosując obsadę narybkiem o przeciętnej masie jednostkowej 8—10 g w stawie bez dokarmiania można osiągnąć produkcję do 200 kg/ha. Bardzo często do takiego chowu wykorzystywane są krzyżówki bieługi (Huso huso) i sterleta (Acipenser ruthenus) zwane bestrami (Romanyczewa i inni 1974).
... czytaj dalej