Ryby

Sielawa

W latach 1958—1969 sielawa w Polsce występowała w 420 jeziorach, co stanowiło 61,9% ogólnej ich powierzchni (Bernatowicz i inni 1975). Głównymi rejonami jej występowania są zbiorniki położone w woj. suwalskim i olsztyńskim. Rozród sielawy odbywa się od połowy listopada do początku grudnia, kiedy temperatura wody wynosi 4,5—7,7°C. Samica składa ikrę na podłożu piaszczystym, żwirowatym lub kamienistym, a wyjątkowo na roślinności. Tarliska w naszych jeziorach znajdują się na głębokości od 2 do 10 m. W Szwecji stwierdzono ich występowanie na głębokości 100 m. Większość samców dojrzewa w drugim, a samice w trzecim roku życia. Płodność samic w warunkach Polski waha się od 3300 jaj w drugim roku życia do 14 100 w piątym. Rozwój zarodkowy trwa długo; od 4 do 5 miesięcy, wskutek czego ikra jest narażona na zniszczenie przez zmianę warunków fizykochemicznych oraz mikroorganizmy, bezkręgowce, ryby lub niewłaściwą działalność człowieka. Z ryb szczególnie niebezpieczne dla ikry sielawy są okoń, jazgarz i miętus. Przeżywalność iskry na tarliskach naturalnych jest mała, np. w jeziorze Maróz dochodziła maksymalnie do 10,4% (Żuromska 1970). Uzupełnienie stada narybkiem pochodzącym z naturalnego rozrodu jest ... czytaj dalej