kategoria: Rodzina: sumikowate
Naturalnym środowiskiem sumika karłowatego jest przybrzeżna strefa stojących lub wolno płynących wód, o dnie miękkim i porośniętym gęsto roślinnością. Gatunek ten trze się w lipcu. Samica składa ikrę w gniazda strzeżone przez samca. W ciągu dwóch pierwszych miesięcy życia narybek uzyskuje długość około 5 cm.
Sumik jest rybą wszystkożerną. Obok fauny dennej spożywa również roślinność, ikrę, a także młodociane stadia innych ryb, wykazując skłonność do drapieżnictwa. W wodach Polski osiąga długość 18—24 cm i masę 150—200 g, podczas gdy osobniki z naturalnych wód amerykańskich uzyskują długość 45 cm i masę około 2,5 kg.
Pomimo że sumik posiada smaczne i delikatne mięso, w naszej gospodarce rybnej traktowany jest jako uciążliwy chwast (Adamczyk 1975). Mając niewielkie wymagania pokarmowe i niszcząc ikrę oraz wylęg innych ryb, potrafi on szybko opanować zbiornik i poważnie ograniczyć występowanie gatunków uznanych za cenne. W kilku ostatnich latach rozpoczęto chów gatunku Ictalurus punctatus w zamkniętych obiegach wody.
... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: łososiowate
Pstrąg źródlany jest mieszkańcem górnych partii potoków. Wybiera wodę o niewielkich wahaniach termicznych i temperaturze nie przekraczającej 16°C. Do Europy sprowadzony został z Ameryki Północnej w 1882 r. Rozród odbywa od października do stycznia, składając ikrę na podłożu kamienistym. Może krzyżować się z pstrągiem potokowym, ale potomstwo z tego połączenia jest bezpłodne, o charakterystycznym „tygrysim” prążkowaniu. Początkowo odżywia się bezkręgowcami, ale stosunkowo szybko przechodzi na odżywianie się rybami. Jest bardzo żarłoczny i posiada większe tempo wzrostu niż pstrąg potokowy. Uzyskuje długość do 60 cm. Często bywa obiektem chowu w stawach, osiągając już w drugim roku życia masę 250 g. Może być używany do zarybiania zmeliorowanych i czystych potoków. Jego znaczenie gospodarcze jest niewielkie.
... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: łososiowate
Łosoś jest rybą dwuśrodowiskową. Rozmnaża się w wodzie słodkiej, skąd po kilku latach młodzież spływa do morza. Pobyt w morzu trwa najczęściej trzy lata, po czym dorosłe ryby wracają na rodzime tarliska (w dorzeczu Wisły znajdowały się one w górskich jej dopływach). Obecnie, wskutek coraz większego zanieczyszczenia rzek oraz przegrodzenia ich biegu szeregiem spiętrzeń, łosoś w wodach słodkich spotykany jest rzadko. W latach 1975—1977 jego połowy w morzu wynosiły około 10 ton. Najczęściej spotykano osobniki o długości od 60 do 80 cm (średnio w 1977 r. 77 cm) i masie 4,8 kg. Ze względu na szybko zmniejszającą się liczebność tego gatunku, w najbliższym czasie należy się liczyć z możliwością całkowitego jego wyginięcia. W naszych wodach prowadzone są próby zachowania tego gatunku poprzez produkcję materiału zarybieniowego (na podobnych zasadach jak pstrąga) i zarybiania nim odpowiednich rzek. Rozważa się także wprowadzenie dla łososia ochrony gatunkowej.
... czytaj dalej