kategoria: Rodzina: łososiowate
Pstrąg potokowy jest biologiczną odmianą troci spotykaną w potokach górskich i rzekach o większym spadku wody. Przez całe życie przebywa w wodzie słodkiej. Trze się w jesieni, składając ikrę na podłożu kamienistym. Odżywia się pokarmem mieszanym (skorupiaki, owady i ryby). W pierwszym roku życia osiąga długość 4—10 cm, w drugim 16—20 cm, a w trzecim 20—34 cm. Jego masa wynosi wtedy 100 g, a osobniki starsze mogą dorastać nawet do 5 kg.
Pstrąg potokowy nie ma istotnego znaczenia gospodarczego, ale stanowi atrakcyjny obiekt dla wędkarstwa. W stale pogarszających się warunkach środowiska i przy systematycznie malejących możliwościach rozrodu naturalnego, utrzymanie populacji na wysokim poziomie wymaga produkcji materiału zarybieniowego w ośrodkach zarybieniowych.
... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: łososiowate
Troć jeziorowa jest formą biologiczną troci żyjącą w jeziorach, skąd na tarło wędruje najczęściej do ich pstrągowych dopływów. Rozród odbywa w listopadzie, kiedy temperatura wody mieści się w granicach 6,5—1°C (Sakowicz, Szczerbowski 1969). Ikrę składa w gniazdach wykopanych w żwirowatym podłożu.
Do jeziora młoda troć spływa po 2 lub 3 latach życia rzecznego, podczas którego odżywia się głównie fauną bezkręgową. W jeziorze znaczny procent jej pokarmu stanowią ryby, szczególnie płoć, ciernik i okoń (Bryliński, Brylińska 1964, Bartel 1964) Przeciętna masa troci jeziorowej wynosi 2—4 kg. W Polsce jej występowanie ogranicza się głównie do jeziora Wdzydze oraz niektórych zbiorników zaporowych w terenach podgórskich, do których była intensywnie wprowadzana (Wajdowicz 1972). Maksymalne odłowy gospodarcze tego gatunku w okresie ostatnich kilkudziesięciu lat były niskie i nie przekraczały kilkuset kg rocznie.
... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: łososiowate
Troć, podobnie jak łosoś, jest rybą dwuśrodowiskową. Rozród odbywa w rzekach, zwykle w październiku i listopadzie. Młode osobniki po wykluciu się z ikry (w marcu), przed spłynięciem do morza, przebywają w rzece przez 2—3 lata, osiągając w tym okresie długość od 7 do 20 cm. Po 2—3 latach pobytu w morzu dorastają do długości 50—70 cm i masy 1,5—12 kg.
Wędrówki troci mają nieraz zasięg do tysiąca km. Aktualnie, z powodu-zagospodarowania Wisły i Odry, ograniczają się głównie do rzek wypływających z terenów przymorskich. W latach 1975—1977 w Polsce roczne połowy tego gatunku wynosiły około 100 ton. Utrzymanie populacji na odpowiednio wysokim poziomie liczebnym wymaga systematycznego zarybiania. Produkcja materiału zarybieniowego opiera się na zasadach podobnych jak u pstrąga.
... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: łososiowate
Łosoś jest rybą dwuśrodowiskową. Rozmnaża się w wodzie słodkiej, skąd po kilku latach młodzież spływa do morza. Pobyt w morzu trwa najczęściej trzy lata, po czym dorosłe ryby wracają na rodzime tarliska (w dorzeczu Wisły znajdowały się one w górskich jej dopływach). Obecnie, wskutek coraz większego zanieczyszczenia rzek oraz przegrodzenia ich biegu szeregiem spiętrzeń, łosoś w wodach słodkich spotykany jest rzadko. W latach 1975—1977 jego połowy w morzu wynosiły około 10 ton. Najczęściej spotykano osobniki o długości od 60 do 80 cm (średnio w 1977 r. 77 cm) i masie 4,8 kg. Ze względu na szybko zmniejszającą się liczebność tego gatunku, w najbliższym czasie należy się liczyć z możliwością całkowitego jego wyginięcia. W naszych wodach prowadzone są próby zachowania tego gatunku poprzez produkcję materiału zarybieniowego (na podobnych zasadach jak pstrąga) i zarybiania nim odpowiednich rzek. Rozważa się także wprowadzenie dla łososia ochrony gatunkowej.
... czytaj dalej
kategoria: Rodzina: jesiotrowate
Jesiotr żyje głównie w przybrzeżnej strefie mórz, a na tarło wchodzi do rzek. Samce uzyskują dojrzałość płciową w wieku 9—16 lat, a samice w wieku 17—18 lat. Jesiotr może osiągnąć długość 2—4 m i masę 300 kg. W naszych wodach spotykany jest bardzo rzadko i otoczony całkowitą ochroną gatunkową.
Godne uwagi są próby sztucznego chowu jesiotrów w stawach lub sadzach. W tym celu ikrę, pozyskaną z zastosowaniem hypofizacji, inkubuje się w aparatach wylęgowych (Knosche 1969). Wylęg podchowany przez pierwsze 15—19 dni życia karmi się zooplanktonem oraz wazonkowcami. W ciągu 3—4 tygodni osiąga 2,5 cm długości, a w jesieni, w zależności od zagęszczenia obsady oraz intensywności karmienia, masę jednostkową od 5 do 500 g. Stosując obsadę narybkiem o przeciętnej masie jednostkowej 8—10 g w stawie bez dokarmiania można osiągnąć produkcję do 200 kg/ha. Bardzo często do takiego chowu wykorzystywane są krzyżówki bieługi (Huso huso) i sterleta (Acipenser ruthenus) zwane bestrami (Romanyczewa i inni 1974).
... czytaj dalej