Hypofizacja i usypianie
kategoria: Zasady przeprowadzania sztucznego rozrodu, inkubacji ikry i wychowu materiału zarybieniowegoDla przyspieszenia procesu dojrzewania płciowego stosuje się wstrzykiwanie tarlakom wyciąg przysadki mózgowej (hypophysis cerebri). Zabieg ten nazywa się hypofizacja. Najczęściej używane są do tego przysadki mózgowe karpia lub leszcza. Mogą one być konserwowane w alkoholu lub acetonie (Shehadeh 1973). Przetrzymywane w alkoholu zachowują aktywność przez 2 lata, a odwodnione w acetonie i wysuszone mogą być użyte nawet po 6—10 latach. Przed iniekcją przysadki rozdrabnia się w małej ilości wody destylowanej lub 0,3—1% roztworze chlorku sodu. Otrzymaną zawiesinę rozcieńcza się do pożądanej objętości i wstrzykuje rybom po odfiltrowaniu cząstek o rozmiarach mogących zaczopować igłę strzykawki. Wielkość iniekcji określa się na podstawie masy wysuszonych przysadek. Dla hypofizacji karpia zaleca się w Polsce używać 3,5 mg przysadki na każdy kilogram masy ciała ikrzycy (Matlak 1970), a dla amura białego i tołpygi 4 mg wstrzyknięte w 2 dawkach (Wolny 1971). Wielkość dawki powinna się zmieniać w zależności od stopnia dojrzałości tarlaków. Ryby z bardziej dojrzałymi gonadami silniej reagują na hypofizację. Preparat wstrzykuje się najczęściej w mięśnie grzbietowe. W ostatnim dziesięcioleciu w celu przyspieszenia owulacji ... czytaj dalej